(۱) جمالِ پیکرش سرِ الٰہی است
که برتر از سفیدی و سیاہی است

(۲) به عشقش دین و دل باز و میندیش
که اندر عشقِ او امر و نواہی است

(۳) زهے شاہد که من شیدائے اویم
نه رویش پر تو از مه تا بماہی است

(۴) خدا در بت پرستی می توان دید
که اندر بت همه سرِ الٰہی است

(۵) بیا نگریزد ہمیں عشقِ الٰہی
مگو آوازِ مطرب از ملاہی است

(۶) ہمیں غافل کند از غیر معشوق
مگر نوشیدنِ مئے از مناہی است

(۷) سوال از وی غنی کرد است مارا
گدائی درش چوں پادشاہی است

(۸) ز طوفانِ ہوا و حرصِ دنیا
جہازِ عمر ما اندر تباہی است

(۹) ز جرمِ کشفِ اسرارِ تو در نظم
قلندر در مقامِ عذر خواہی است